Teatr Pompejusza i Portyk Oktawii

teatr-pompejuszaTeatr Pompejusza, przy placu Campo de’ Fiori. Resztki tego teatru widać w budowie pałacu Pio, wybudowanym na jego ruinach. Jest to pierwszy kamienny teatr jaki zbudowano w Rzymie. Mieścił on w sobie 27.000 miejsc. Około roku 593 przed narodzeniem Jezusa Chrystusa Pompejusz wybudował go, lecz aby mu go nie zburzono, jak to uczynił konsul Scipio Nasica z teatrem Luciusza cenzora, wychodząc z zasady, że teatr stały podtrzymuje lenistwo i gnuśność, użył podstępu; bo w teatrze naprzeciw sceny na najwyższym stopniu ław, umieścił posąg Wenery, nazwawszy to świątynią Veneris Vitricis; ławy miały naśladować stopnie wiodące do ołtarza. Te trzy teatra, Balbusa, Marcellusa i Pompejusza, zwykle zwały się „tria theatra“.

Portyk Oktawii. Za teatrem Marcellusa, przy dzisiejszym targu rybim (Piazza di Peschiera), stał kiedyś Przysionek inaczej Portyk Oktawii, który zbudował August, cesarz, jako swej siostrze, a matce Marcella. Był to rodzaj podcieni prostokątnych, wspartych na kolumnadach, które stawiano w bliskości teatrów, aby lud między aktami miał się gdzie podziać i nie moknął na deszczu lub miał być schronieniem przed skwarem słonecznym. Długość jego wynosiła 120 metrów, a szerokość 83 metry. Portyk ten jak to widać z napisu umieszczonego na architrawie, odnowił Septimus Sewerus i Karakalla. Cała ta budowa dzisiaj jest w ruinie, zostały tylko dwie kolumny żłobkowane, ozdobione kapitelami ubranymi w orły trzymające w szponach gromy błyskawiczne. Wnętrze puste, odrapane, popękane. Tutaj to znaleziono w gruzach słynną Wenus Medycejską.

Warto zapoznać się także z: